Spijts mijn aangeboren nederigheid toch maar melden dat mij andermaal enige literaire waardering te beurt is gevallen. Dit keer in Middelkerke. Na een anonieme jurybeoordeling werd mijn gedicht ‘Ochtend in december’ daar bekroond met de eerste prijs. Er waren voor deze wedstrijd, georganiseerd door de Middelkerkse Kunstassociatie (MIKA), 199 inzendingen.

Bescheidenheid is een schone deugd, zo heet het, en dus hoort een mens zich niet op de borst te kloppen. Maar wat als er dan eens goed nieuws komt aanwaaien? Welaan dan: ondergetekende is met het script van zijn bundel wielergedichten ‘Bidon Collé’ laureaat geworden van de poëzieprijs van Uitgeverij De Scriptomanen ofte ‘Scriptomaan van 2026′. Enig contentement is dus op zijn plaats.

‘De Stoel’, dagelijks de afsluiter van het VRT 1-programma Iedereen zomert, stond vanavond bij de Scherpenbergmolen in Westmalle. In dit iconische spel moet telkens een voorwerp worden meegebracht en dit keer was dat een reisgids. En zie, de winnares had toch wel het Groot Fietsboek Vlaanderen bij zeker! Allez vooruit, gratis reclame…

In ‘Literair panorama’ brengt Andreas Van Rompaey (zowat al) zijn boekbesprekingen samen die hij de voorbije jaren in allerlei tijdschriften publiceerde. Ook mijn drie recent verschenen dichtbundels komen erin aan bod: ‘Het is niet wat er staat’ (de Vries-Brouwers, 2023), ‘Koningin van De Keizer’ (Bibliodroom, 2024) en ‘Gewoon bijzonder’ (Bibliodroom, 2025).

Schone ‘uitloper’ van mijn derde prijs in de Poemtata Poëziewedstrijd, najaar 2025, is dat het bekroonde gedicht vanaf nu te zien is / te lezen hangt in een poëziekapelletje in het Provinciaal Streekcentrum Huysmanhoeve in Eeklo. Verspreid over het hele domein ontdek je daar ook de gedichten van de overige laureaten. Samen vormen ze een heuse ‘kapellekensbaan’.

Wat een koers, wat een emoties! Winst in Parijs-Roubaix. Het is de bekroning van zijn carrière en ongetwijfeld ook een ‘verlossing’ na jaren van zware blessures en vele tegenslagen. Niemand die het Wout Van Aert dan ook misgunt, die zege in La Reine des Classiques. Kortom, een poëtische ode is vandaag op zijn plaats. Je leest die op zowel De Schaal van Digther als op De Wielergedichten.  

Op uitnodiging van Westtoer konden auteurs, journalisten en ‘parcoursbouwers’ de voorbije dagen het vernieuwde fietsknooppuntennetwerk in West-Vlaanderen verkennen, en dat in het gezelschap van bikepacker Wouter Deboot. Het netwerk in de kustprovincie telt nu in totaal 3700 km; dat is 16% méér dan bij de vorige versie van tien jaar geleden.

De jongste wedstrijd van KAA Gent was er een voor… dichters. Dit n.a.v. de 125ste verjaardag van La Gantoise. Met mijn ‘Twaalfde Man’ werd ik geselecteerd voor de finale. Zodoende mocht ik vandaag, samen met andere genomineerden zoals Sylvie Marie en Geert Viaene, naar de vipruimte van de Planet Group Arena, voor de gelegenheid omgetoverd tot poëziepodium.

Zo staat het vandaag in de nieuwsbrief van de Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers (VWS): “Soep- en lunchbar Lizette & Lucien in Oostende heeft voortaan poëzie op het menu. In ‘Gewoon bijzonder’ schreef Patrick Cornillie frivole gedichten over de goedlachse medewerkers van het restaurant, mensen met een beperking die in de ‘echte’ wereld hun grenzen verleggen.”

Er wordt vandaag al kond van gedaan in het literaire e-zine De Schaal van Digther en zeer binnenkort is hij er ‘echt’: mijn nieuwe gedichtenbundel. Een bijzondere bundel, met poëzie over en voor Lizette & Lucien, de Oostendse soep- en lunchbar waar mensen met een beperking de mogelijkheid wordt geboden mee te werken in een reguliere horecazaak. Ook morgen en overmorgen serveert De Schaal van Digther een ‘voorgerecht’ uit de bundel.