Wat een koers, wat een emoties! Winst in Parijs-Roubaix. Het is de bekroning van zijn carrière en ongetwijfeld ook een ‘verlossing’ na jaren van zware blessures en vele tegenslagen. Niemand die het Wout Van Aert dan ook misgunt, die zege in La Reine des Classiques. Kortom, een poëtische ode is vandaag op zijn plaats. Je leest die op zowel De Schaal van Digther als op De Wielergedichten.  

Op uitnodiging van Westtoer konden auteurs, journalisten en ‘parcoursbouwers’ de voorbije dagen het vernieuwde fietsknooppuntennetwerk in West-Vlaanderen verkennen, en dat in het gezelschap van bikepacker Wouter Deboot. Het netwerk in de kustprovincie telt nu in totaal 3700 km; dat is 16% méér dan bij de vorige versie van tien jaar geleden.

De jongste wedstrijd van KAA Gent was er een voor… dichters. Dit n.a.v. de 125ste verjaardag van La Gantoise. Met mijn ‘Twaalfde Man’ werd ik geselecteerd voor de finale. Zodoende mocht ik vandaag, samen met andere genomineerden zoals Sylvie Marie en Geert Viaene, naar de vipruimte van de Planet Group Arena, voor de gelegenheid omgetoverd tot poëziepodium.

Zo staat het vandaag in de nieuwsbrief van de Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers (VWS): “Soep- en lunchbar Lizette & Lucien in Oostende heeft voortaan poëzie op het menu. In ‘Gewoon bijzonder’ schreef Patrick Cornillie frivole gedichten over de goedlachse medewerkers van het restaurant, mensen met een beperking die in de ‘echte’ wereld hun grenzen verleggen.”

Er wordt vandaag al kond van gedaan in het literaire e-zine De Schaal van Digther en zeer binnenkort is hij er ‘echt’: mijn nieuwe gedichtenbundel. Een bijzondere bundel, met poëzie over en voor Lizette & Lucien, de Oostendse soep- en lunchbar waar mensen met een beperking de mogelijkheid wordt geboden mee te werken in een reguliere horecazaak. Ook morgen en overmorgen serveert De Schaal van Digther een ‘voorgerecht’ uit de bundel.

Meer dan 5000 toeschouwers tekenden gisteren present voor het afscheidscriterium van Tim Declercq. Na veertien seizoenen in het profpeloton zwaait ‘El Tractor’ af. Een goeie aangelegenheid om een gedicht te schrijven voor / te overhandigen aan de coureur die vier keer werd bekroond met de Kristallen Zweetdruppel (voor beste helper van het jaar). Het gedicht is inmiddels ook te lezen op De Wielergedichten.

In het provinciaal bezoekerscentrum Huysmanhoeve in Eeklo vond gisteren de prijsuitreiking plaats van de jaarlijkse Poemtata Poëziewedstrijd. De laureaat voor 2025 is Herman Rohaert, mijn gedicht ‘Doodlopende Straten’ was goed voor een derde prijs. De jury kende ook nog een aantal eervolle vermeldingen toe, o.a. aan Johan Clarysse, Kris Delameillieure, Rik Dereeper en Geert Viaene.

Ja kijk, mijn map met portretgedichten over Belgische wielrenners is zo stilaan een ‘map in memoriam’ aan het worden… Nu moeten we afscheid nemen van Walter Godefroot. Mijn gedicht over de winnaar van o.a. de Ronde van Vlaanderen (1968, 1978) en Parijs-Roubaix (1969) lees je vandaag zowel op De Schaal van Digther als op De Wielergedichten.

Altijd aangenaam als je om de haverklap je gedichten op een wijd verspreide en veel gelezen publicatie als de Koers scheurkalender 2025 ziet verschijnen. Zoals vandaag alweer, n.a.v. de geboortedag van tweevoudig Vuelta–winnaar Staf De Loor. Eerder las je op deze kalender ook al mijn gedichten over o.a. Freddy Maertens, Patrick Sercu en Rik Van Steenbergen.

Helaas moest de wielrennerij gisteren afscheid nemen van Ludo Dierckxens. Ooit, in de jaren stillekes, schreef ik een gedicht over deze baroudeur pur sang (verschenen in mijn bundel ‘Het perfecte Verzet’, Pinguin Productions, 2006). Bij wijze van hommage stuur ik het nog eens de wijde (web)wereld in. Zie maar op De Schaal van Digther (daar wordt ook doorverwezen naar Facebook) en op de Nederlandse De Wielergedichten.